Fifty Fifty
7 augustus 1987.
Ik wacht.
Op Joke.
Ze zou na haar proefrit langskomen.
Maar ze komt niet.
Ik loop naar haar kamer.
Daar staan haar neef.
En een agent.
Er is een ongeluk gebeurd.
Met Joke.
Ik hoor de woorden.
Maar ze komen niet binnen.
"Hoe erg is het?"
"Toch geen levensgevaar?"
De agent kijkt me aan.
"Fifty-fifty."
Ze ligt in het AZU.
We rennen naar de bushalte.
Wachten.
Dat lukt niet.
Taxi.
Wachten.
Dat lukt nog minder.
Eindelijk.
Naar het AZU.
De Taxikosten
Onderweg begint haar neef over de taxikosten.
Of ik later de helft wil betalen.
Ik hoor hem wel.
Maar ik versta hem niet.
Mijn hoofd is ergens anders.
Ik wil alleen naar Joke.
De Rit Die Nooit Had Mogen Zijn
De neef had een vriend meegenomen.
Die maakte het proefritje met Joke.
Ze reden over de Utrechtseweg.
Voor hen stond een auto stil voor het stoplicht.
Ze zagen hem te laat.
De motor knalde er achterop.
Joke droeg de helm van haar neef.
Die was te groot.
Bij de botsing schoot de helm van haar hoofd.
Tussen Hoop en Angst
AZU.
Joke's ouders wachten al.
De dokter schudt zijn hoofd.
Licht stijve pupillen.
Donorcodicil.
Woorden.
Meer hoor ik niet.
Ik ben er wel.
Maar mijn hoofd niet.
De Laatste Kus
Daar ligt Joke.
Bloed uit haar neus.
Uit haar oren.
Uit haar mond.
Haar ogen staan open.
Klinisch dood.
Ik herken haar niet.
Dit is Joke niet.
Dit is niet mijn vrolijke oink oink.
De dominee sluit haar ogen.
Hij maakt een kruisteken.
We nemen afscheid.
Ik kus haar op haar wang.
Die is koud.
Ik fluister dat ik van haar hou.
Dat ze me niet in de steek mag laten.
Langzaam dringt het tot me door.
Joke gaat dood.
Ik sluit me op in het toilet.
En huil.
Joke
Geboortedatum 18-09-1964
Overlijdensdatum 07-08-1987
De Vreemde Rust
Onderweg naar huis voel ik een vreemde rust.
Geen berusting.
Eerder het wegvallen van alles.
Ik kan me geen leven zonder Joke voorstellen.
Eén gedachte blijft maar terugkomen.
Ik ga haar achterna.
Dit verlies kan ik niet dragen.
Het is te veel.
Op Zoek Naar Antwoorden
Eerst wil ik alles weten over het ongeluk.
Ik fiets naar Bilthoven.
Onderweg pluk ik bessen uit de berm.
Ik eet ze op.
In de hoop dat er eindelijk eens een giftige tussen zit.
Ik kom gewoon aan.
Heelhuids.
Op het politiebureau hoor ik dat ik daar verkeerd ben.
Het ongeluk gebeurde wel in De Bilt.
Maar de motorrijder is militair.
Ik moet bij de marechaussee zijn.
Ook daar kunnen ze me nog niets vertellen.
Het onderzoek moet nog beginnen.
Vreemd genoeg voel ik geen woede tegen de motorrijder.
Hij had zelf ook dood kunnen zijn.
Bij de begrafenis is hij er niet.
Die dag word ik drieëntwintig.
Ik Wil Naar Joke
Haar familie en ik halen haar kamer leeg.
Ik eet alle pillen die ik kan vinden.
Niet voor aandacht.
Niet voor medelijden.
Ik wil naar Joke.
Er gebeurt niets.
Blijkbaar had ik zelfs daarvoor de verkeerde pillen uitgekozen.
Bart Luistert
Bart van R. is maatschappelijk werker.
En mijn beste vriend.
Hij kende Joke.
Vond haar een intelligent meisje.
We wandelen door het bos.
Ik vertel hem dat ik niet meer wil.
Niet meer kán.
Bart luistert.
Meer hoeft hij niet te doen.
Intussen pluk ik alle paddestoelen die ik zie.
Thuisgekomen eet ik ze allemaal op.
Ik Ben Er Nog
Die nacht gaat het mis.
Mijn lichaam protesteert.
Bart haalt me op.
Even later lig ik in het AZU.
Aan een infuus.
Ik ben er nog.
De psychiater komt langs.
Het zal niet meer gebeuren doc.
Lucht!!!
Ik vier mijn thuiskomst met een fles bleekwater en een zakje landbouwgif.
Naar het ziekenhuis. Maag leeg pompen. Slokdarmonderzoek onder narcose. Narcose uitgewerkt.
Hallo. Hallo! Narcose uitgewerkt! Wat zuurstof graag als het de heren blieft!
Bij bewustzijn en niet kunnen praten. Dat heb ik verder alleen in grote gezelschappen. Maar dan kan ik altijd nog mijn spieren gebruiken om weg te hollen. Hier niet. Kan niets bewegen. Zelfs niet mijn ademhalingsspieren. Oftewel ik lig hier rustig te stikken.
En de aanwezige medicijnmannen staan rustig over hun aanstaande vakantie te filosoferen. Dokter a gaat het liefst naar Toscane. Dokter b zweert bij Benidorm.
Ik prefereer een enkeltje Hiernamaals. Hallo ben ik in beeld?
Eindelijk. De heren hebben even tijd. Lucht!
Het vreemde is dat ik pas dan iets besef.
Nog geen uur eerder wilde ik niet meer leven.
En nu vecht mijn hele lichaam voor één ademteug.
Blijkbaar is overleven soms sterker dan wanhoop.
Onderdelen In Goede Staat
Haal een donorcodicil. Had Joke ook.
Haar alvleesklier is met een helikopter naar België gevlogen.
Blijft er iets van je leven voor iemand die het nodig heeft.
Misschien heb ik ook iets bruikbaars. Heeft mijn leven toch nog zin gehad.
Wie wil er een gekeurde slokdarm?!
Bij Haar
Ga regelmatig naar Joke's graf.
Minder pijnlijk dan alle plekken waar we samen geweest zijn. Waar de herinneringen hangen.
Vertel dat ik van haar hou.
En straks bij haar zal zijn.
De Dood Loopt Niet Weg
Bart van de Kringloop breekt het spanningsveld. Hij komt met een onverwacht voorstel.
Of ik met hem mee wil naar Spanje, naar zijn moeder in Javea. "Voor de ontspanning," zegt hij. "Je staat veel te gespannen."
Hij blijft erop aandringen.
En eigenlijk heeft hij gelijk. Ik wil wel. De dood loopt niet weg. Die wacht wel.
Dus we gaan naar Javea.
Bumperkleven
Wegens gebrek aan een alternatief voor volwassenen zitten we in Denia in de botsautootjes.
Ik bots tegen Bart. Ik bots nog een keer tegen Bart. Daar gaan mijn schadevrije jaren. En nog een keer, en nog eens! Heerlijk mijn agressie kwijt. Pak an!
Onderweg naar zijn moeder kijkt Bart bedrukt. Zestien keer! Ik heb het geteld! Je hebt #$!&! zestien keer tegen me gebotst! Heb je soms een hekel aan me vraagt Bart.
Hij maakt een grapje denk ik.
Dus niet. Bart is bloedserieus en pisnijdig. De stoom komt uit zijn oren.
Bart toch. Geef die man een lollie.
Geen Afleiding Meer
Terug in Zeist. Ondanks de aanrijdingen kijk ik met plezier terug op de vakantie. Misschien vooral omdat ik niet gewend ben om naar het buitenland te gaan. Even was er afleiding.
Maar nu ter zake.
Ik wil nog steeds dood.
Leven zonder Joke heeft nog steeds geen zin. Daar verandert een vakantie niets aan.
De stilte thuis is net zo oorverdovend als voor mijn vertrek.
Ik besluit dat het genoeg is. In mijn hoofd is er nog maar één uitweg.
Ik ga inkopen doen.
Muizekorrels..
De Bijsluiter
Ik lees de bijsluiter. Haaruitval en krampen bij overdosering.
Liever niet. De hele dag stuiptrekkend met een muts op zeker.
Ik haal op vals recept valium. Heb twee dagen achter elkaar geslapen. Schiet dus ook niet op.
Ik wil slapen en niet meer wakker worden.
De Tip
Zit bij Anneke thuis. Ook zij heeft vroeger een zelfmoordpoging ondernomen.Join the club.
O ja? Ennuh...met wat dan?
Ja dan gebruik je het zeker.
Ik moet er niet aan denken. Ik zit vol levenslust. Het leven is verrrukkelijk.
Na een lange aarzeling vertelt ze dat ze bij de dierenarts slaapmiddelen haalde voor haar twee grote bouviers die ze niet heeft. Ze zouden zo'n herrie gaan maken gedurende een reis naar Spanje die ze niet zou maken. Die tabletten nam ze in. Tijdig ingrijpen voorkwam een zekere dood. Dat wist Anneke zeker.
Bedankt Anneke.
De Twijfel Slaat Toe
Ik haal slaapmiddelen voor mijn twee onrustige bouviers.
Onderweg naar huis neem ik er alvast een paar. Ik begin duizelig te worden en te lopen als een dronkaard. Voel me slaperig.
Thuisgekomen neem ik beide potjes slaaptablettenin met water.
Ik raak in paniek. Is het wel pijnloos? Van een paar voel ik me al beroerd.
Ik fiets angstig en bezopen naar Anneke.
Of ik even boven mag liggen. Voel me zo moe. Anneke vindt het goed.
Eenmaal boven kan ik niet slikken. Ik schreeuw naar Anneke. Anneke reageert niet. Ze belt de dokter.
Ze had al een vermoeden toen ik binnenkwam.
Dag Wereld
Dokter W. vraagt wat ik geslikt heb. Ik geef vaag antwoord. Hij verstaat het niet.
Ik raak geïrriteerd. Ziet hij niet dat ik op apegapen lig en nauwelijks kan praten?
Hij meet mijn bloeddruk. Nauwelijks aanwezig. Ik raak in een shock.
Dag wereld.
In De Verte
Ik word op een brancard via een steile trap door ambulancebroeders naar beneden gebracht.
In de verte hoor ik een sirene. Het is de ambulance waar ik in lig.
Ik voel niets. Ik hoor alleen maar. In de verte. Ik heb geen pols meer. Ik word beademd.
Anneke zit naast me. En voelt zich schuldig.
Foutje Bedankt
Word wakker en lig met mijn reet in de zwarte ontlasting.
Norit. Het AZU.Intensive Care. Ik moet hier weg. Ik hoor hier niet. Ik haat ziekenhuizen. Voel me al beter.
Lig met een TV voor me tussen kreunende, gorgelende, indoodsnood verkerende patiënten naar een aflevering van Dallas te kijken.Jongens wat zachter ik versta niks.
Weer die psychiater. Hallo doc. Daar was ik weer. Foutje bedankt. Naar de psychiatrische afdeling. Anders gaan we weer gekke dingen doen.
Ik overtuig een ieder die het wil horen van mijn plotselinge spontane genezing en mag weg.
Bart van R. brengt bonbons. Ik hoop dat je er wat in gedaan hebt Bart. Maar ze smaken goed.
Bart is een en al medeleven. Hij heeft Joke's moeder gebeld. Die komt me ophalen. Ik schrik. Wil haar niet met een mislukt zelfmoordgeval confronteren. Heeft het al moeilijk genoeg.
Ze is al onderweg.
De Belofte
In de auto naar haar huis durf ik niks te zeggen. Wat valt er te zeggen.
Thuis neemt ze me apart. Doet me beloven dat ik het nooit meer zal doen.
Ik huil. Ik hou van deze mensen. Wil ze geen verdriet doen.
Dat hebben ze al genoeg.
Gedeeld Verdriet
Ik bezoek Joke's moeder regelmatig en het doet me goed.
Het liefst heb ik het alleen maar over Joke. Maar iedereen heeft zijn eigen verwerkingsproces.
De familie van Joke probeert langzaam tot de orde van de dag te geraken. Iets wat ik moeilijk kan.
Om hun verwerking niet te verstoren kom ik steeds minder. Stuur wel wekelijks een kaartje.
Ik voel herkenning bij Joke's familie. Ze kennen dezelfde Joke als ik. Ik hoef niets uit te leggen. Ze kennen mijn verdriet.
Het wordt door hun gedeeld.
Geestelijke Nood
Ben in geestelijke nood. Wil praten over Joke. Meteen.
Ik vraag het Leger des Heils of ze praatpalen hebben. Hebben ze. Majoor K.
Ik praat hem de oren van zijn hoofd. Hoe moeilijk het is. De majoor knikt. Hoe het nu verder moet. De majoor knikt. Heeft eigenlijk weinig tijd. Maar het kan nog wel een kwartiertje. Ga door. Ik knik.
Het Gevoel Blijft
Het gevoel blijft. Het overheerst alles.
Mijn hele leven lijkt in de ban van het beëindigen ervan.
Ik ga naar de dump en koop een luchtdrukpistool.
De Kogel Die Mij Liet Leven
Ik zit op bed en bid tot God om me te vergeven voor wat ik op het punt sta te doen.
Het pistool richt ik op mijn hoofd. Ik durf niet. Het ontladen van de spanning uit zich in een schot in de muur. Nu of nooit denk ik.
Ik richt weer op mijn hoofd en haal de trekker over. Ik voel een stekende pijn in mijn hoofd.Mijn haren zijn nat van het bloed. Afgeketst denk ik.
Ik leg het pistool neer, veeg mijn haren af aan een handdoek en haal een frisse neus.
Alsof er niets gebeurd is.
Levend Aangeschoven
Schrik me rot. Er ligt een briefje op bed. Naast het pistool en de bebloede handdoek. Of ik vanavond kom eten. Afzender Monique, de zus van Joke.
Aan tafel bij de familie S. Vertel een vaag verhaal over het per ongeluk afgaan van het pistool.
Ik mikte op de muur maar mijn hoofd zat ertussen. Men maakte zich al ongerust. Don't worry jongens. Pistolen Paultje leeft nog.
Alleen niet van harte.
Symptoomvrij Sterven
Dan maar paracetamol. Als je er maar genoeg van naar binnen werkt lees ik in een medische wegwijzer. Uitproberen dan maar.
Ik kom wegens misselijkheid niet verder dan drie pakjes. Duizelig. Alsof ik in een andere wereld leef. Waar is de aarde? Waar is de EHBO? Raak weer in paniek.
Waarom is het zo moeilijk symptoomvrij dood te gaan?
Standaardprocedure
Fietsen naar de Eerste Hulp.
Er is nog een wachtende voor u. Iemand die een aanvaring met een surfplank heeft gehad. Kan ik me niets bij voorstellen.
Ik wacht. Drie kwartier. Krijg het steeds benauwder.
Eindelijk. Ben aan de beurt.Maag leeg pompen. Heb ik een abonnement op. Is eigenlijk al te lang geleden om nog effectief te kunnen zijn. Maar ja, standaardprocedure. Weer Intensive Care. Drie kwartier wachtkamer en dan alsnog IC? Zo slecht voel ik me nou ook weer niet. Moet. Lever kan aangetast zijn.
Drie verpleegsters zoeken een kwartier vergeefs naar een ader voor het infuus. Hebbes. Gefeliciteerd.
De Ontsnapping
Probeer te slapen. Gaat niet. Ligt iemand te snurken. Zaag zijn neus eraf please.
Ik bel. Zoemer gaat. Verpleger komt langs. Ik wil weg. Voel me beter. Zie het weer zonnig in. Heb nog een héél leven voor me. Leef nog lang en gelukkig.
Mag niet weg. Psychiater komt morgen. Trouwens de lever kan aangetast zijn.
Bel weer. Wat nou weer? Wil nog steeds weg. Schijt aan me lever. Haal dat infuus eruit of ik doe het zelf. Ik moet het zelf doen. Het bloed spuit uit de ader. Vraag een pleister. Of moet ik soms doodbloeden? Ik krijg een pleister. Weer een kans voorbij laten gaan. Had mezelf dood kunnen laten bloeden. Oen.
Ik sta open wil de ziekenzaal verlaten. Of ik nog even wil tekenen dat ik op eigen risico vertrek. Natuurlijk mijne heren. Bedankt en tot ziens. Ik haat ziekenhuizen. En mijn lever hield het uit.
Een Kruiwagen Vol Blauwzuur
Ik geef het voorlopig op. Kan niets meer vinden.
Heb wel gelezen dat er in appelpitten blauwzuur zit. Blauwzuur gaat heel snel. Binnen seconden. Maar dan moet je wel een kruiwagen vol appelpitten consumeren. Als ik dan niet spontaan in een appelboom verander dan weet ik het niet meer.
Ik ga weer werken. Het Kringloopcentrum.
De Stille Gluurder
Ben bij Anneke op bezoek.
Bart van de Kringloop staat de ganse avond buiten verdekt opgesteld door het raam te kijken hoor ik later. Dacht dat we zoenden. Dat we een geheime relatie hebben.
Bart is namelijk verliefd op Anneke. Die in de vijftig is. Denk dat ik hem iets te hard geraakt heb in de botsautootjes.
Mogelijk permanent hersenletsel.
Clichémarathon
Wil me ontspannen. Huur een video en kijk een weekend non-stop naar B-films. Inspannen om te ontspannen.
Tegen het einde van het weekend weet ik één ding zeker: de seriemoordenaar is nooit dood, de sheriff komt altijd te laat en de held krijgt het meisje.
De clichés komen mijn strot uit.
Kogelvrij
Röntgenfoto wegens kaakklachten. Er blijkt een kogeltje in mijn hoofd te zitten. Vlak onder de huid. Uit een luchtdrukpistool.
Half jaar mee rondgelopen. Alleen pijnlijk als ik er op drukte. De rest van de tijd gedroeg het zich voorbeeldig.
Moet al mijn fantasie gebruiken om dit te verklaren.Dat ik een Vietnamveteraan ben probeer ik. Maar ze zullen het wel weten. Ben vaste klant in het ziekenhuis.
Krijg het kogeltje mee als souvenir. Voor de veteranenclub.
Mijn Held Op Sokken
Broer Marcel verschijnt. Toont totaal geen begrip voor het verlies van Joke.
Bij hem thuis irriteert hij zich aan het feit dat ik zijn schoenen leuk vindt. Denkt dat ik de schoenen wil claimen. Voelt zich misbruikt.
Blijkbaar had ieder van ons iets te verwerken. Het contact wordt afgebroken.
Ben teleurgesteld in hem. Is niet langer mijn held. En zo mooi waren die schoenen ook weer niet.
Eigen Doelpunt
Tijdens voetbal Monique leren kennen.
Leuk meisje. Komt elke keer kijken als ik voetbal.
Probeer indruk te maken. Scoor regelmatig.
In eigen doel, dat wel.
Het Leven Meldt Zich Weer
Ik vraag Monique of ze meegaat naar de film. Ze is enthousiast.
Het is nu anderhalf jaar geleden dat Joke stierf.
Geen dag voorbij gegaan zonder dat ik aan haar dacht.
Monique's stem lijkt op die van Joke. Kan met haar over Joke praten.We gaan om met elkaar.
Ik raak iets van mijn depressiviteit kwijt.
Ruimte Voor Joke
Monique komt bij me wonen. Ze houdt het niet uit bij haar ouders.
Ze heeft begrip voor het feit dat Joke een plaats in mijn hart blijft houden. En dat ik haar foto in de kamer hou. Ook ga ik af en toe nog naar haar graf.
Om zachtjes te praten.
Dat ik nog van haar hou.
De Vergelijking Stokt
Monique heeft begrip. Luistert goed.
Ik zoek meer herkenningspunten tussen haar en Joke. Haar lach lijkt er wat op.
Ze is echter, in tegenstelling tot Joke erg simpel van geest.
Ik geef de vergelijking op.
Minder Alleen
Ik ben niet verliefd.
Ik ben eenzaam.
Dat is iets heel anders.
Sinds Joke weet ik wat samenzijn is.
Nu weet ik ook wat ik mis.
Ik wil niet de rest van mijn leven alleen blijven.
Misschien kan Monique de leegte niet vullen.
Maar misschien kan ze haar wel iets minder groot maken.
Vonken in de Lampenfabriek
We verhuizen. Ik neem twee katjes. Monique gaat alsnog met haar familie naar Spanje. Die vakantie had ze al geboekt voordat ze mij kende.
Intussen ga ik werken in een lampenfabriek.
Wegens een schrijnend tekort aan vakmensen word ik aangenomen als constructiebankwerker.
Ik heb geen idee wat een constructiebankwerker doet.
Dat blijkt ook al snel.
Mocht u ooit een lamp van Hala hebben gekocht die bij het aanklikken een dosis 220 volt door uw lijf jaagt alvorens te ontploffen...
Dan bied ik alsnog mijn excuses aan.
Toch houd ik het twee maanden vol.
Tot mijn artistieke benadering van metaalbewerking onderwerp wordt van het koffiepraatje.
Iedereen lacht.
Behalve ik.
Dag lampenfabriek.
Pearls Zonder Parel
Ik ga bij Brilmij in Soesterberg werken. Het latere Pearl.
Ben daar verantwoordelijk voor de uitvoer van goederen van alle filialen in de Benelux en Duitsland.
Klinkt mooi.
Betaalt slecht.
Productief Bij Aanwezigheid
Mijn werkvloer bevindt zich voor het kantoor van de Grote Baas, die zo een goed overzicht heeft van mijn werklust. Of gebrek aan.
Ben een harde werker, gedisciplineerd en met oog voor detail. Als ie kijkt dan.
En omdat ie vaak afwezig is kan ik achterstallige slaap inhalen, ook nuttig.
Playback Terreur
Monique komt terug uit Spanje.
Wat heeft ze genoten. Ze heeft de playbackshow gewonnen.
Do that to me one more time van Captain en Tennille.
Thuis draait ze vaak de video-opname van dit gebeuren. Ze geniet van haar succes.
Wel vaak. Ze spoelt terug en kijkt opnieuw. One more time.
Tot ik om genade vraag.
De Valse Noot
Half jaar later. Ik kom thuis. Monique triest op de bank. Ze heeft schokkend nieuws.
Op vakantie in Spanje is ze verkracht. Na de playbackshow. Ze komt net van de politie waar ze aangifte heeft gedaan.
Mijn hart bonkt in mijn keel. Ik lees de verklaring van haar aangifte.
Vastgebonden en verkracht. In hetzelfdehotel als waar ze met haar ouders verbleef. In het appartement van de dader.
Toen de jongen aan zijn gerief kwam en nog een keer wilde vroeg Monique of dat wel zo snel alweer kon.
Huh? Wat een vraag!
Kun je alweer? Ja hoor. Heb karnemelk gedronken.
Do that to me one more time. Krijgt opeens een andere betekenis. De dader heeft de playbackshow gevolgd en vatte de tekst schijnbaar letterlijk op. Na de second time gaat hij weg. Monique blijft in zijn kamer om een bad te nemen.
Eerst Een Bad
Ho.
Hier klopt iets niet.
Even terug lezen.
Het staat er echt. Om een bad te nemen. In zijn kamer.
Ren je dan niet als de duvel moord en brand schreeuwend weg?
Monique niet. Na een verfrissend bad sluipt ze stilletjes naar haar appartement waar haar ouders al slapen. Ze kruipt in bed en doet hetzelfde.
Wat Moet Ik Geloven?
Ik kan er niets aan doen. Ik wil haar geloven, maar ik vind het verhaal moeilijk te rijmen met wat ik hoor. Het klinkt voor mij onlogisch en roept vragen op.
Monique blijft erbij dat ze is verkracht. Haar ouders en haar broer Marcel geloven dat niet. Marcel zegt dat Monique de jongen na afloop zelfs nog heeft uitgezwaaid. Hij vindt dat moeilijk te verenigen met een verkrachting. Ook kwam Monique volgens hem enthousiast terug van vakantie en liet ze met plezier de videobeelden zien.
Als die niet vrijblijvend gepaard hebben zie je mij spruitjes eten. En geloof me, ik hou NIET van spruitjes.
Tegelijkertijd zijn dit geen bewijzen voor wat er wel of niet is gebeurd. Mensen kunnen na een traumatische gebeurtenis heel verschillend reageren, en iemands gedrag achteraf zegt op zichzelf niet of er wel of geen verkrachting heeft plaatsgevonden. Daarom is het verstandig om niet te speculeren over mogelijke motieven, zoals wraak of teleurstelling, zonder bewijs.
Monique kent alleen zijn naam en woonplaats. Dat kan voldoende zijn voor de politie om een onderzoek te starten en de identiteit van de verdachte vast te stellen.
Touwtrekken Om De Waarheid
Hij wordt herkend aan de hand van de videobeelden en gearresteerd. Hij komt uit Santpoort.
Hij ontkent de beschuldigingen stellig en beweert dat Monique uit vrije wil seks met hem heeft gehad.
Wegens gebrek aan bewijs wordt hij vrijgelaten. Vervolgens vliegt hij naar het betreffende hotel om foto's van het bed te maken. Daarmee wil hij aantonen dat het onmogelijk zou zijn geweest om iemand eraan vast te binden.
Monique blijft echter bij haar verklaring. Haar ouders, Marcel en de rest van de wereld trekken daaruit hun eigen conclusies.
De Bofkont
Monique stopt met werken. Geen zin meer.
Ik betaal de volle bak. Huur plus eten. Mag het ook zelf klaarmaken.
En daarnaast nog de hele dag werken. B
en ik een bofkont of niet.
Buurvrouw Met Wasmand
We leren Marjon de buurvrouw kennen. Een alleraardigste en behulpzame vrouw.
Haar man is enkele jaren geleden verongelukt. Viel van een steiger in een rolstoel. Pleegde later zelfmoord.
Ze heeft een kind van hem, Manuel. Druk joch.
Komt ze weer. Of we nog wasgoed hebben.
Humor op Twee Frequenties
Eindelijk weer een film met echte humor. Naked Gun.
Als het flauwer dan flauw is wordt het leuk.
Monique lacht mee maar op de verkeerde momenten.
Goede Vrienden, Slechte Tijden
Ik koop een keyboard.
De wereld zit al jaren te wachten op mijn muzikale talent. Alleen weet de wereld dat zelf nog niet.
Monique al helemaal niet. Zij kijkt liever Goede Tijden, Slechte Tijden. Uren achter elkaar. Er gebeurt niets. Dat schijnt juist de bedoeling te zijn.
Dirk komt langs. Eén van mijn beste vrienden. De concurrentie is overigens niet groot. Hij knapt af op Monique. Het gevoel is wederzijds.
Dirk komt niet meer langs. Verhuist naar het zuiden. Niet vanwege de kroketten. Jammer. Fijne vent.
Familiegeheimen op de Barbecue
Monique heeft weer een opzienbarend verhaal.
Tijdens het afkraken van haar ouders vertelt ze dat ze verkracht is door haar vader toen ze klein was.
Haar ouders zijn simpel, weten het altijd beter en roddelen de hele dag over andermans tekortkomingen. Er komt nauwelijks iemand over de vloer.
Bij ons ook niet. Monique en ik hebben gemeen dat we onze vrienden op één hand kunnen tellen.
De auditie was streng. En de barbecue blijft betaalbaar.
Te Veel Om Te Bevatten
Monique deelt de genadeklap uit. Als klap op de vuurpijl beweert ze vroeger ook nog eens verkracht te zijn door haar ex tezamen met maar liefst vijf andere jongens.
Ik word gek. Willen alle mannen die níet met haar naar bed zijn geweest zich melden.
Probeer begrip te tonen. Maar het lukt niet. Geloof haar niet.
Misschien mijn fout. Wil het misschien niet geloven.