Uitverkoop Van Een Mensenleven
Junkie op straat gezet met al haar spullen. Duizend kilo afval. Had de huur een jaar niet betaald.
Heb haar geholpen haar spulletjes te selecteren. Lastig want er zitten vieze naalden tussen. Krijg je enge ziektes van.
Vuilnisophaaldienst begint alles al weg te gooien. Ook haar goede spullen. Ze huilt. Ik voel medelijden. Mensen die langskomen kijken nieuwsgierig of er wat van hun gading bij zit.
Ach ja. Op de markt is je gulden een daalder waard. Maar ze vindt het niet erg. Het kan haar allemaal niets meer schelen.
Kop op meid probeer ik. Geen gekke dingen doen. Er is altijd nog hoop lieg ik. Ze waardeert mijn magere bemoedigingspoging. Ze gaat bij een vriend slapen. Ook een junkie.
Je moet roeien met de naalden die je hebt.
Een Dag Om Niet Te Vieren
Sinds de dood van Joke geen verjaardagen gevierd. Ze werd op mijn verjaardag begraven. Ben dat dus ook niet meer van plan.
Werd wel een keer uitgenodigd door Joke's moeder. Voor haar ook een pijnlijke dag. Maar ze vond het lullig voor me.
Tot mijn negentiende gaf ik wel feestjes weg. Daarna stilzwijgend voorbij laten gaan. Een gewone dag.
Totdat ik 23 werd.
Vanaf toen werd het een zwarte dag.
Krajicek In De Spits
Bart van R. heeft zijn moeder in huis genomen. Ik bied aan zijn lasten te verlichten en 's woensdagsavonds op zijn moeder te passen zodat hij kan gaan bridgen.
Dit gaat een aantal maanden goed. Kan echter wegens gebrek aan vervoer er geen regelmaat meer in brengen. Best wel jammer want hij heeft een lieve moeder.
Ze ligt gedeeltelijk verlamd op bed. Gek op voetbal. De beste voetballer vindt ze Richard Krajicek.
Punt ter discussie.
Kippen Onder Vuur
Bart heeft kippen in de tuin.
Vindt de buurman niet leuk.
Hij schiet er met een buks op.
Dat vinden de kippen weer niet leuk.
Bart houdt zijn kippen dus maar binnen.
De Grote Illusie
Monique raakt zwanger.
Ik verheug me erop. Ondanks dat het niet zo lekker loopt.
Maar misschien dat een kind de relatie nieuw leven in kan blazen en we hechter worden.
En nog lang en gelukkig leven.
Ik had een levendige fantasie.
Mijn Naam Staat Om Mijn Nek
Omdat de moeder van Bart van voetballen houdt hoef ik geen wedstrijden op tv te missen.
Geweld is haar een gruwel. Een natuurdocumentaire bevat beelden van jagende leeuwen en hun prooi. Da's geweld. Dus zappen met die handel.
Of nog beter. Tv uit en gezellig babbelen. Maar oma is doof, dement en valt ernstig in herhaling. Een volumineuze hint als ' O JA DAT VERTELDE U AL' pakt ze niet op dus geduld, zelfbeheersing en een megafoon is mooi meegenomen.
Ook mijn naam is nog steeds niet blijvend doorgekomen. Om mijn stembanden te sparen draag ik een naambord met aanvullende informatie over Krajicek om mijn nek.
Toch heeft de nostalgische sfeer rondom haar aantrekkingskracht en vind ik het ook interessant om oude stoffige foto's uit haar verleden te aanschouwen zodat ik een beter en completer beeld van deze vrouw krijg in plaats van het zieke plaatje zoals ze nu is.
Af en toe moet ik haar uit bed tillen en op de po zetten. Daar is handigheid bij gewenst want haar oude botten zijn zo gebroken. En om oma nou in gedeelten als een bouwpakket weer in bed te leggen is ook niet netjes.
De Beste Dominee Is Richard Krajicek
Bart maakt momenteel helemaal geen gebruik meer van mijn aanbod. Heeft andere verzorging gevonden voor zijn moeder.
Hij is veranderd. Vroeger had hij altijd tijd voor me. Nu slokt de verzorging van zijn moeder al zijn tijd op. Resterende tijd verslaapt hij of gaat bridgen. Neem het hem niet kwalijk. Bart is één en al sociaal gevoel. Die kun je moeilijk iets kwalijk nemen. Heeft vroeger zoveel voor me gedaan. Mis het contact wel. Kom soms wel langs, maar Bart heeft het te druk. Of is oppervlakkig.
Heb nog wel leuke gesprekken met zijn moeder over het geloof. De beste dominee vindt ze Richard Krajicek.
Zijn carrière blijft me verbazen.
Goud van oud
Broer Marcel belt plotseling. Of ik hem nog ken. Vaag , jongen, vaag.
Hij wil een foto terug waar moeder op staat. Lijkt een goed contact te onderhouden met haar. Ze belt of komt op zijn verjaardag. Heeft ze bij mij nog nimmer gedaan.
Maar Marcel lijkt financieel en sociaal geslaagder dan ik. Daar wil ma wel mee pronken. Een zoon met een hoofdletter.
Hij is het familiezilver. Ik het oud ijzer.
Lars in plaats van therapie
Marcel ervaart zijn verblijf bij Middel als een hel.
Ik zou pleegmoeders knuffelbeer geweest zijn. Ik geloof achteraf zeker dat hij het moeilijker heeft gehad bij de Middels dan ik.
Misschien om zich af te zetten tegen zijn verleden heeft hij zijn naam veranderd in Lars. Dat is goedkoper dan therapie.
Ik heb overwogen mezelf om te dopen tot Richard Krajicek. Dat schijnt een veelzijdige man te zijn.
Lars is aanvallend ingesteld. Vindt dat schijnbaar de beste verdediging. Kritiek kan hij nauwelijks verdragen. Is gehard door het tehuisleven.
Openheid en andere wisdom quotes
Ik was vroeger ook erg kritiekgevoelig. Niet dat ik volledig ben genezen. Kan af en toe nog steeds moeilijk tegen wel of niet terechte aanvallen. Vooral als het komt van goede vrienden.
Friendly fire. Van je vrienden moet je het hebben. Ik wilde het probleem nooit bij mezelf leggen. Anderen waren het probleem. Maar ik merk dat je mensen afstoot als je alleen maar kritiek levert en niet neemt. Het is ook niet eerlijk tegenover jezelf.
Vind het nu minder erg om mijn zwakheden te tonen. Betekent dat ik ze voor mezelf ook niet meer hoef te verbergen.
Je kwetsbaar tonen is een uiting van kracht. Zo leer je jezelf ook beter kennen. En gewapend met een grotere zelfkennis sta je een stuk realistischer in de wereld. Wie een muur afbreekt bouwt een uitzicht op. Met minder kortzichtigheid. Openheid, jezelf bloot durven leggen.
Wij kunnen echter slechts vrijuit over onze tekortkomingen spreken met hen die onze goede eigenschappen erkennen.
Kritiek accepteren we alleen als het verpakt is in een lofspraak.
En we beschouwen slechts hen als mensen met gezond verstand die onze mening zijn toegedaan.
Wij zijn gaarne bereid een afkeurend oordeel over onszelf uit te spreken op voorwaarde dat niemand het ermee eens is.
Wie het met ons eens is kan ongelijk hebben maar we bewonderen zijn scherpzinnigheid.
Kijk, dat zijn wisdom quotes die u in uw zak kunt steken. Ik had ze bijna zelf bedacht. Maar ik was net te laat geboren.
Op gepaste afstand
Lars en ik staan open voor een hernieuwd contact. Bij voorkeur via een postduif met bindingsangst. Voel me niet klaar voor een rechtstreekse confrontatie.
Lars presenteert zich daarin nog teveel als de Grote Broer. Die zijn broertje nog veel kan leren.
We hebben een gedeeltelijk overeenkomstig verleden. Ben wat jaloers op zijn prestaties.
Veel vrienden, organisatorisch talent, spontaan gevoel voor humor. Gun hem wel zijn pluspunten.
Ik had alleen graag de helft geërfd.
Schriftelijke Gangmaker
Spontaniteit gaat me moeilijk af.
Op papier ben ik een stuk gezelliger.
Komt misschien omdat ik vroeger verbaal rake sarcastische klappen uitdeelde. En dit werd lang niet altijd gewaardeerd.
Let nu meer op wat ik zeg. Schriftelijk kan ik het allemaal wat beter doseren. Maar het sarcasme zit me in het bloed. Maak komisch bedoelde stripverhalen. Hecht veel waarde aan humor. Het houdt me op de been. Enigszins in evenwicht.
Als een party schriftelijk zou kunnen worden bezocht zou ik de gangmaker willen zijn.
Wachten Op Zondag
Marjon weigert mij nog langer haar auto te lenen om mijn dochter te halen. Onder invloed van Henk.
Voor Marjon stond ik altijd klaar. Bracht haar naar Koos Albertsconcerten toen ze zelf nog geen auto had. Die volgt ze overal. Als het moet staat ze klaar om zijn kont af te vegen. En zich er mee in te smeren.
Ik wou dat het zondag was. Tijd om te voetballen. De spanning uit mijn lijf koppen.
Misschien kom ik Krajicek nog tegen.
Opgesloten aan de overzijde
Aline past ook af en toe op Bart's moeder. Kan heel goed luisteren. Ijzersterk door het geloof. Veel levenskracht. Vrolijk, serieus als het moet. Zet zich volledig in voor haar medemens. En speelt ook nog gitaar. Moet niet gekker worden.
We hebben veel gesprekken over het geloof. Heb ik behoefte aan. Als hier geen geluk kan worden verwacht, misschien dan aan de overzijde. Na de dood. Hopelijk is het hiernamaals iets klantvriendelijker.
Maar voorlopig zit ik nog even opgesloten in het leven. Lang zal die leven. Hoera.
Twee vrome filosofen aan de bar
Leer na het geslaagde jubileumconcert van Pamfanos het nieuwe koorlid Claudia kennen. Ze blijkt enigszins aangeschoten en vertelt over haar vriend Peter. Die nam niet de moeite haar tijdens het concert te vergezellen. Ze klinkt erg teleurgesteld in hem. Ondanks dat ze bij hem woont hebben ze niets gemeen.
Hij blijkt een vurige atheist. Het verschaft hem een pak om zijn uitermate materialistische, egoïstische en sexistische levenswijze te handhaven, terwijl Claudia onder die omstandigheden worstelt om haar geloof in God vast te houden.
Ik zie kans mijn anekdote over de rolschaatsende vogels voor te schotelen en als twee vrome filosofen borduren we wat voort op haar en mijn Kijk op de Wereld. Tenslotte, zoals het een waar filosoof betaamt, wisselen we telefoonnummers uit.
Ik zou graag het voorgevoel dat u nu overkomt weg willen nemen door plechtig te beloven dat er niks romantisch meer zal gebeuren. Echter, de uitgever eist op gezette tijden een vrouwelijk personage. En de bovenstaande gegevens lenen zich er bij uitstek voor. U bent gewaarschuwd.
Snikken in het duister
In het kader van Voortgezet Imponeergedrag nodig ik Claudia uit naar de film. A man and a woman, een romantisch niemendalletje naar ik aanneem. Speciaal door mij uitgekozen opdat de vermoede saaiheid ervan mij een excuus biedt in het duister met haar aan de zoen te gaan.
Tot mijn stomme verbazing en die van veel filmrecensenten vindt Claudia de film echter niet alleen kijkwaardig, getuige haar handige ontwijkmanoeuvres op mijn schijnbaar weerstaanbare verleidingspogingen, maar laat ze ook nog naar aanleiding van enkele misselijkmakende sentimentele gebeurtenissen op het celluloid haar tranen de vrije loop.
Dit lijkt me een ideaal moment om haar hand vast te houden. Als om te zeggen,het komt wel weer goed, ik ben bij je, hier met die natte zoen. Maar ze knijpt hem bijna fijn van verdriet en ellende. Ik wring me zachtjes los en terwijl ik de bloedsomloop van mijn gemangelde hand weer op gang probeer te brengen, en de acteurs verwens die haar in deze gemoedstoestand gebracht hebben, merk ik dat de dame aan mijn rechterhand gezeten in snikken uitbarst.
Een neiging tot kokhalzen onderdrukkend troost ik mezelf met de plechtige belofte nimmer meer romantische niemendalletjes te aanschouwen. Hooguit ze te ondergaan.
Tijdelijk onderdak voor twee
Claudia werkt bij Grontmij en kan van haar werkgever tijdelijk in een opzichtershuis-to be verblijven. Dit om het pand door haar aanwezigheid te vrijwaren van krakers, zwervers en ander loslopend wild.
Het riante huis ligt echter wat afgelegen bij een bos en het lijkt Claudia nogal spooky om daar alleen te verblijven temidden van de nodige bosgeesten, verdwaalde zielen en ander natuurbeheer met een bovennatuurlijke bijbaan. Dus vraagt ze of ik er samen met haar wil wonen.
Ik laat me overreden maar geef uiteraard gezien het tijdelijke karakter niet mijn flat op.
Pijnlijk vertrek
We huren een bestelbus en halen al haar spullen bij Peter weg. Dat blijkt een enorme klus want de flat, die weliswaar van hem is, blijkt van haar geld ingericht.
Ze wenst alles terug, zelfs geschonken goederen. Peter blijft in een ongemeubileerde flat achter. Als we ingeladen hebben, en zelfs de douchekop hebben meegenomen, je weet immers maar nooit, lijkt het hoofdstuk Peter voorbij.
Maar ik krijg de motor niet aan de praat. Had de lichten aan laten staan. We dreigen afhankelijk van Peters startkabels te geraken.
Uiteindelijk slaat de motor ondere de bezielende leiding van P. aan. Pijnlijk. Gauw doorrijden. Peter zwaait.
Dag lieverd.
Dankbaar misbruik
Omdat Claudia fulltime werkt en ik nog steeds een uurtje per dag beroepsmatig de dweil uithang, doe ik het huishouden, incluis het koken.
Afwassen is niet nodig gezien Claudia's aanschaf van een dure afwasmachine.
Waarom een in principe alleenstaand meisje van hooguit drie borden per dag een dergelijk apparaat meent te moeten bezitten ontgaat me tot op heden.
Ikzelf gooi overigens altijd mijn borden na het eten weg. Dat scheelt immers afwas. Claudia heeft, wellicht nog onder invloed van de rijkdom en luxe leventje die ze bij Peter kon ondergaan, en die ze bij mij moet ontberen de duurste Hifi-apparatuur aangeschaft, waarbij ze zich heeft laten leiden door Peters vakkundige adviezen.
De liefde lijkt maar van één kant te komen. Claudia is druk met Claudia. Toont weinig genegenheid. Vraagt nooit naar mijn gevoelens. Alles wat ik voor haar doe lijkt vanzelfsprekend.
Ik merk dat ik mijn materiële armoede camoufleer door een overvloed aan bereidwilligheid te tonen. Waar Claudia dankbaar misbruik van maakt.
Dag Claudia.
Van schuld naar kippenhok
Een bezoek aan Maatschappelijk Werk Zeist levert op dat ma middels een telefoontje van een medewerker wordt overtuigt dat een schuld van bijna tienduizend gulden misschien toch meer is dan een creatieve manier van boekhouden. Het wonder geschiedt.
Met oom Dokkie bezoekt ze de diverse schuldeisers en betaalt de openstaande posten, o.a. bij de woningbouw. Hierdoor kom ik eindelijk in aanmerking voor een goedkopere woning, die me ook prompt wordt aangeboden.
Een prachtig tweekamer kippenhok voor een prijs waar zelfs mijn bankrekening niet spontaan van flauwvalt.
Eert uw vader en uw moeder!
De Laatste Maat
Er zingen inmiddels twee exen in het koor.
Dat lijkt me een gezond moment om zelf te vertrekken.
Bij mijn laatste concert krijg ik bloemen.
Gelukkig blijft een afscheidsspeech me bespaard.
Dat scheelt iedereen een ongemakkelijke avond.
Achteraf had ik ze misschien nog wel op een mooie drumsolo kunnen trakteren. Maar vooruit.Ik stuur de noten wel op de post.
Een duim voor het achterwerk
Zit met Marjon in de auto. Rijdt een auto naast me.
Man toetert, zwaait en wijst hevig naar ons. In eerste instantie geef ik wat gas om de bewuste persoon van me af te schudden. Maar hij geeft niet op en blijft gebaren. Ik maak een wegwerpgebaar en grom iets van $#@!*! in je stinkhol.
Dan zie ik het euvel. Marjon's jas zat tussen de deur.
Ik toon de goede man mijn duim om hem te bedanken en te complimenteren met zijn opmerkelijk fris ruikende achterwerk.
Missplaatst
Zap wat op de TV. Ho. Bekend gezicht op RTL 4. Even goed kijken. Waar ken ik die van...hé, das zus Natasja.
In een Missverkiezing als Miss Groningen. Ze haalt de finale en wordt zesde.
Gezien de geringe gelijkenis met mijn zus overweeg ik kort Mister Universe te ambiëren.
Gelukkig voor het Universum kom ik op tijd bij zinnen.
Bladerend door de familie
Een maand later blader ik bij gebrek aan decent leesvoer in een wachtkamer door de Privé.
Ho. Alweer zus Natasja. Wat nou weer?
Hoe ze door haar moeder werd aangemoedigd mee te doen aan de Missverkiezing, maar dat ze zich nu richt op haar studie Vrijetijdswetenschappen.
Gôh. Misschien neem ik wel een abonnement op de pulpblaadjes. Leer ik mijn familie een beetje kennen.
Papa Tot Sluitingstijd
24-3-'92.
De blije geboorte van Jessica H.
Monique verzint de naam. Ik de achternaam.
Naar het ziekenhuis met een bos bloemen. Feliciteer Monique en knuffel het kind. Haar ouders zijn er ook. Niemand overigens die de vader feliciteert.
Ga 's nachts op de kraamafdeling naar mijn dochter kijken. Ze schreeuwt het hardst van alle baby's. Zo hoort het ook.
Papa voelt zich trots. Ondanks het feit dat we elkaar in de toekomst waarschijnlijk niet vaak mogen zien.
Ik blijf dus nog een half uurtje papa wezen.
Verboden Voor Vaders
Enkele dagen na de geboorte neemt Monique het kind mee naar haar ouders, vijf kilometer bij me vandaan.
Juridisch woont ze echter een stuk verder.
Ik word door Monique's moeder niet binnen gelaten. Ben niet welkom. Wil echter mijn dochter zien. Niks ervan. Gebeurt niet. Niet in ons huis. Wegwezen!
Ik stap naar een advocaat.
Voor een omgangsregeling.
Een Leugen Om Op Te Hopen
Ma heeft geen behoefte aan foto's van haar kleinkind. Vertel me iets nieuws. Het bevestigt alleen wat ik al wist. Voor haar ben ik een voetnoot uit een mislukt hoofdstuk.
Jessica heeft het met haar grootouders niet getroffen.
Wat me het meest bezighoudt is haar verblijf bij Monique's ouders.
Monique heeft me ooit verteld dat haar vader haar als kind heeft aangerand.
Ik hoop nog steeds dat ze dat verzonnen heeft.
Voor Jessica.
Geen Goed Nieuws Vandaag
Wil graag naar de moeder van Joke.
Weet niet wat te zeggen. Heb weinig goed nieuws. Stuurde sinds de dood van Joke wekelijks een kaartje.
Als het goed met me ging zou ik misschien regelmatig langskomen.
Mevrouw S. kon het verlies van Joke moeilijk dragen. Bleef nachten lang op. Is net hersteld van een maagzweer. Heeft positieve energie nodig.
Dus val ik af. Ik ben momenteel meer een stroomstoring.
De Rekening Was Voor Papa
Via rechter omgangsregeling getroffen. Ik word toeziend voogd.
Ook via de rechter, want Monique had liever haar moeder voor deze inhoudelijk niet veelzeggende taak benoemd.
Ze betaalt nog steeds niets terug van de lening. Sterker nog. Ík mag schuiven. Alimentatie.
Rechter vindt dat ik niet kan betalen. Heb saneringen lopen bij de Sociale Dienst. Schuld loopt op. In de duizenden. Kan de huur nauwelijks ophoesten.
Wat een zwartboek.
Ieder ongeluk dat mij niet treft voelt als een verjaardag. En nooit geniet ik es sprak de criticus.
Roken Voor Twee
Jessica blijkt twee weken op Intensive Care gelegen te hebben.
Is mij niets van verteld. Problemen met bijnieren en ademhaling.
Het feit dat Monique tijdens haar zwangerschap bleef roken als een olifant met een nicotineverslaving zal in ieder geval niet aan Jessica's gezondheid hebben bijgedragen.
Het gaat inmiddels beter. Jessica is weer thuis bij haar moeder. Moet wel medicijnen slikken, misschien de rest van haar leven. Ook heeft ze een iets te grote tong, waardoor ze wat moeizaam ademt.
Monique laat de verzorging van Jessica gedeeltelijk over aan haar moeder.
Ach ja. Het zal het aroma van een volle luier zijn.
Macht Heeft Een Naam
Monique heeft nu eindelijk Macht. Macht over haar kind. Macht over mij.
Ik moet op een zaterdag werken voor een koeriersdienst. De eerste dag, dus belangrijk. De rit gaat naar Leeuwarden. Via de pieper hoor ik vervolgens dat ik naar Den Helder moet. Kom hierdoor een half uur te laat om Jessica te zien op het afgesproken tijdstip.
Dat is welgeteld één uur in twee weken. Ik bel Monique en leg het uit. Of ik het kind alsnog kan zien. Helaas. Of ik het kind dan volgende week mag zien. Nog helazer. Netjes weer twee weken wachten.
Ze voelt zich onaantastbaar. Nu ze een kind heeft krijgt ze eindelijk wat respect en aandacht van haar ouders. Die haar zonder kind waarschijnlijk niet meer in huis zouden hebben genomen. Zo minimaal was de verstandhouding. En zo maximaal lijkt hij nu.
Dankzij Jessica. De bron van verzoening en macht.
Theoretische Vader
Ik moet het kind regelmatig zien om er een band mee te kunnen krijgen.
Haar oogjes krijgen een bruine teint.
Apart dat vadergevoel.
Bleef het alleen maar vaker hangen. Voel me een theoretische ouder. Heb zo weinig invloed op haar opvoeding.
Nog nooit een luier verschoond. En laat dat nou mijn grootste hobby zijn.
Omgang met Hindernissen
Nu loopt de omgangsregeling eindelijk eens wat soepel. Ik neem Jessica mee naar huis en we stoeien wat. Of gaan naar de hertjes.
De hertjes mogen elkaar vierentwintig uur per dag zien. Opscheppers.
Een uur is niet lang. Mag de auto van Marjon lenen om haar op te halen. Heb er zelf geen meer. Auto kost geld.
De ex van Marjon, die elk weekend bij haar langskomt mag het niet weten.Vindt het niet goed denkt Marjon. Heeft schijnbaar dus nog een dikke vinger inde poep ehh pap. Snap het niet want we kennen mekaar helemaal niet. Maar dat is blijkbaar geen voorwaarde om iemand niet te mogen.
Kan ook niet langskomen in het weekend. Henk wil geen pottekijkers.
Jessica slikt nog nauwelijks medicijnen. Hoera.
Eind Goed, Bril Beter
De nieuwe bedrijfsleider bij Pearl is een autoritaire kwal. Gekwallificeerd tot en met.
Laat ik nou allergisch zijn voor autoritaire kwallen. Leidt bij mij tot kwalliteitsverlies en kwalmeringstabletten.
Het komt regelmatig tot conflicten. Als ik mij telefonisch ziek meld bij de receptioniste grijpt hij zijn kans. De volgende dag ligt er een ontslagbrief in de bus. Wegens werkverzuim zonder geldige opgaaf van reden.
Ho wacht ff. Ik had me ziekgemeld bij de receptioniste. Die weet echter plots van niets.
Ik schakel een advocaat in en het komt tot een rechtszaak. Die win ik en Pearl moet mij drie maanden salaris betalen.
Wel ben ik mijn baan kwijt. Maar daar ben ik niet rouwig om.
Kwalgelijk bedrijf.
En de brillen bij Hans Anders zitten trouwens veel lekkerder.
Collegialiteit Niet Inbegrepen
Werk een half jaar voor een koeriersdienst. Des nachts met een bestelbus door het ganse land. Geen zeurende baas om me heen. King of the road.
Heb wel een hekel aan bumperklevers. Er zitten er regelmatig een paar voor me.
Collega's kun je ze niet noemen op het werk. Pikken geen nieuwkomers. Na een week een briefje op de voorruit. Vieze hondekop rot op! Lees ik. Snap er niets van. Heb me gewassen vanmorgen. We laden onze auto en smeren hem. Nauwelijks tijd om je te ergeren aan iemand zou je zeggen.
Sommigen kijken wel altijd vies naar me of gooien afval in mijn busje. Geen wonder dat ze alleen werken. Daar wil geen zinnig mens mee samenwerken. Geen collegiaal gevoel. Tuig van de richel.
Ach, wat klaag ik. Lekker alleen op de weg. Muziekje, airco. Wat wil je nog meer. Mij zul je niet horen. En als ik een keer bij een controle in het zakje moet blazen zet ik gewoon mijn bril af. Dat scheelt twee glazen.
Een Rondje A12
Op een nacht bijna een ongeluk op de A12. Het is glad op de linkerbaan. Zie het niet. Ben moe.
Mijn bus begint bij een inhaalmanoeuvre te slingeren en in het rond te draaien. Dat was het dan denk ik. Zeg maar dag met je handje.
Ik kom tussen twee paaltjes tot stilstand. Geen schade. Niets aan de hand. Ben wel klaarwakker.
En ik zat net zo lekker te slapen.
Ridderkerk Uit, Orion In
Pech in Ridderkerk.
Word met een taxi opgehaald en naar Rotterdam gereden. Waar een Ford Orion voor me klaar staat om de rest van mijn route te rijden.
Heb geen haast. Niet in een Orion.
Daar geniet je van.
Kassa in de Zandbak
Vast in het zand in Dordrecht. Zag wel een bord Tijdelijk Gesloten maar klant bevindt zich op de ingeprogrammeerde route. En improviseren is niet mijn sterkste kant.
Politie erbij. Takelwagen. Applaus. Ze vragen of ik volgende week weer kom. Ik krijg het zand mee in een plastic zakje. Als herinnering. Prettige reis verder.
Ben wel drie uur te laat maar dat krijg ik doorbetaald. Kassa§$!
Oom Agent Op Het Matje
Word in Leeuwarden gesneden door notabene je beste vriend. Een politiewagen dus.
Wagen blijft achter me rijden. POTS lees ik in mijn achteruitkijkspiegel.Voor hun pots ik altijd. Vraag me af wat ik fout deed.
Niets. De agent komt zich verontschuldigen voor zijn rijgedrag. Nou vraag ik je!?"#$%!
Ik noteer zijn kenteken en geef hem een officiële mondelinge waarschuwing.
Rare lui die Friezen.
Ho Ho Ho, Miep Miep
Er kleven nadelen aan koerieren in een busje met daarop vetgedrukt naam en telefoonnummer van je bedrijf. Je kunt vervelende verkeersgangers moeilijk je frustraties tonen zonder het risico te lopen dat ze gebruik gaan maken van de getoonde gegevens van je werkgever. En omdat mijn baas verlangt dat ik mij a la Michael Schumacher over de weg voortbeweeg, gezien de onmogelijke limits waarmee ik mijn ritten dien af te ronden, zit ik vaak schuimbekkend achter het stuur in de file. Miep miep.
En zet dan maar eens een kerstmuts op. Jawel, bedrijfsvoorschrift met de feestdagen.
Tja. Niets straalt meer kerstvrede uit dan een woedende koerier met een kerstmuts.
Geen Gospel Zonder Koek
Speel in een modern gospelkoor als drummer. Pamfanos. Bevalt. In het begin.
Krijg iets met een koorlid, Judith. Als ik haar mijn levensgeschiedenis vertel knapt ze af. Te zware kost voor Judith.
Tehuisverleden. Zelfmoordpogingen. Je zou bijna zelf een touw om je nek leggen. Nee hoor, geef Judith maar een vrolijke zorgeloze gup met een steady job. Dan is ze happy.
Zegt overigens dat ze het niet met me zag zitten omdat ik haar koektrommel leeg eet.
Tja. Moet je ook maar niet van die knapperige kokosmakronen erin leggen.
Een Mens Begrijpen Is Ook Zo’n Gedoe
Ben bang dat Judith mijn achtergrond in de gospelgroep gooit. Merk wel dat veel gospelaars me negeren sinds mijn avontuurtje met haar.
Kan ook komen door het benauwde gevoel dat ik krijg in menigten. Hou me dus afzijdig. Stoot ook af natuurlijk.
Doe soms toenaderingspoging. Eén op één contact. Maar praat niet te ver door. Liever koetjes en kalfjes. Die begrijpen me toch niet. Of het klimaat en zo. Regen. Windkracht. Straks leren ze me beter kennen. En dat willen ze écht niet. Als ze zien hoe gecompliceerd ik in elkaar zit. Daar krijgen mensen hoofdpijn van. Daar zijn therapeuten op gepromoveerd. Praat dus niet over mezelf. Onbelangrijk. Niets te melden. Ben niet thuis. Ze mogen me niet omdat ze me niet kennen en ze kennen me niet omdat ze me niet mogen. Een mens trachten te begrijpen is zo moeilijk dat men hem gemakshalve maar veroordeelt. Praten doen ze echt wel maar dan over het feit dat ik zo weinig praat.
En koektrommels leeg eet.
Genoeg Aan Mezelf
Denk na over relaties.
Heb er geen behoefte meer aan.
Voel me prettiger alleen.
I'm a loner. And I love it.
Geen Klik, Wel Ritme
Vind bij Pamfanos slechts muzikale bevrediging.
Om wat kunstmatige eforie op te wekken probeer ik thuis moeizaam enkele alcoholische drankjes uit alvorens in de kerk het drumstel te bestijgen. Moet gedoseerd want geen achterdocht wekken met rode oogjes en losgeslagen drumsolos.
Betrap me op steeds minder animo om de wekelijkse repetities bij te wonen. Voel me niet geaccepteerd. Denk aan stoppen. Heb meer contact met de hi-hat dan met de koorleden.
Met enkelen heb ik een goed contact zoals met Pieter en Patrick, het resterende gedeelte van het combo. Pieter lijkt zowel inner als uiterlijk op Dirk K. Die kan alleen geen bas spelen.
Van Rouwen Word Je Ook Niet Vrolijk
Koster van de kerk waar gerepeteerd wordt gaat dood. Pamfanos reageert koel. Er worden grappen gemaakt. Er werd besloten de koster postuum niet de sfeer te laten verpesten.
Pamfanos komt bijeen om lol te hebben. Geen serieuze onderbrekingen graag. Het is net zo gezellig.
Van andermans ellende wordt je niet vrolijk en het bederft de sfeer.
Darwin En De Vliegende Dinosaurus
Lees een boek van Darwin. De oorsprong der soorten.
Vreemde titel want het boek verklaart niks.
Volgens de evolutietheorie, wat niets anders dan een geloofsvorm is, wordt het leven aangepast aan zijn omgeving.
Kan ik me in vinden. Als het lang genoeg regent krijgen Nederlanders vanzelf kieuwen. Filerijders ontwikkelen een derde been voor de koppeling. Omdat ze in een warmer klimaat leven en dus meer zuurstof nodig hebben zijn negers uitgerust met een grotere neus. Behalve Michael Jackson dan. Mexicanen bezitten straks verende voetzolen opdat ze makkelijker over Trumps muur kunnen springen om Amerika binnen te komen. Chinezen hebben smallere ogen omdat ze anders gezichtsverlies kunnen lijden als ze een bal in hun ogen krijgen tijdens het pingpongen. Allemaal logisch.
Maar de theorie gaat verder. Jawel. Het leven verandert op den duur radicaal.
Zo. Die zit. Als een reptiel maar lang genoeg probeert te vliegen krijgt hij vanzelf vleugels. Helaas voor de Darwinist zijn er nooit tussenvormen van soorten gevonden. Fossielen zijn compleet. Dat wil zeggen, volledig ontwikkeld.
Half poot half vleugel lijkt me trouwens weinig functioneel. Het loopt zo lastig. Geen reden voor de evolutionist om van zijn geloof te vallen. Het alternatief is schepping. Met een prijskaartje.
Geleidelijke evolutie dan maar. Volgens deze stellingname kan een vogelsoort die gewend is over wegen te lopen vanzelf rolschaatsen ontwikkelen. Geef ze alleen even een paar miljoen jaar de tijd. Dat klinkt wat acceptabeler.
Misschien is een Boeing 747 wel een doorgeevolueerde vliegende dinosaurus.
Pfff. Ik sla het boek gauw dicht. Voor ik in een boekensteun verander.
Vanaf Nu Alleen Nog Onherkenbaar
We maken een opname voor de EO. Een special op Radio Twee.
Klinkt goed. De presentatrice complimenteert het combo met regelmaat. En zo hoort het ook. Bij het koor komt ze niet verder dan 'een gezellige club.'
Voel me gevleid door goede reacties. Na afloop zet ik handtekeningen.
Er ontstaat paniek. Mijn pen doet het niet. De EO roept op om vooral rustig te blijven. Ik vraag of de politie de menigte een beetje in bedwang wil houden. De A28 loopt volledig vast.
Ik besluit voortaan alleen nog onherkenbaar over straat te gaan.
Dat blijkt verrassend eenvoudig.
Meer Zit Er Even Niet In
Zondag en woensdag voetballen. Vaste prik.
Donderdag repetitie Pamfanos. Ander onderwerp.
Af en toe Jessica. Je ziet de hertjes denken. Daar heb je ze weer.
Af en toe naar Marjon voor koffie en een praatpaal.
Een uurtje per dag dweilen en soppen bij de PGGM. Joepie.
Verder kom ik niet. Door mijn benauwdheid.
Mijn Fobie Mist Uitstraling
Heb een correspondentie gevoerd met Anita. Had last van fobieën. Durfde niet door tunnels.
Vond mijn problemen niet zo interessant. Mijn fobie kwam niet door de selectie. Mijn benauwdheid haalde de top tien niet.
Schreef me netjes dat ze een andere fobielijder had gevonden voor briefwisselingen.
Ik wil Anita terug. Wie wil mij aan een interessante fobie helpen?
Het Leven Graag Per Brief
Dokter denkt aan hyperventilatie. Maar ook aan allergisch astma.
Ben na de diagnose van aanleg hiervoor blijven roken.
Hoe dan ook, straks durf ik niks meer. Doe ik alles schriftelijk.
Waarom is het leven niet schriftelijk af te leggen?
Kost teveel postzegels zeker.
De Herhaling
Vind het niet prettig om de voetbaluitslagen te horen vóór ik de wedstrijd gezien heb. Je zit niet gespannen voor de buis als je weet dat er niet gescoord wordt.
De grijns op de smoel van Mart Smeets verraadt dat het Ajax vandaag gelukt is. Ik kijk graag naar een vrolijke Mart.
Een opgetogen Koos Postema betekent dat Feyenoord heeft gewonnen. En ik zie hem liever heel verdrietig.
Ga ook weleens 'live' naar een wedstrijd. In levenden lijve. Ben echter zo gewend aan TV voetbal dat als er gescoord wordt ik reeds zit te wachten op een herhaling.
Met commentaar van Kees Jansma.
De Zwartkijker Kijkt Weg
Ben gek op bloopers. Misschien omdat ik er zelf één ben. H
eb nog nooit kijkgeld betaald overigens. Kijk nauwelijks.
Sport, af en toe een docu.
TV uit.
Ben een zwartkijker die niet kijkt.
Geef Ons Heden Geen Deurwaarder
Leef van dag tot dag. Verwacht ieder moment de genadeklap.
Deurwaarders. Faillietverklaring. Huisuitzetting. Ajax die geen kampioen wordt.
Hoop dat het geloof me op de been houdt. Bid nog iedere avond. Voor iedereen heb ik geleerd.
Exclusief deurwaarders.
Gij Zult Niet Incasseren
Het bidden doe ik meer uit gewoonte dan dat ik er bij stil sta.
Ben het me nu wat meer bewust dus probeer er wat meer oprechtheid in te brengen.
Heb wel het gevoel alsof het helpt.
Deurwaarders gaan plots op vakantie.
Als ik nou ook nog eens wat regelmatiger alle Geboden opvolg win ik straks de Lotto. En gaan de deurwaarders emigreren.
Geloof, Muziek En Nicotine
Verdiep me in theologie.
Muziek.
Mijn drie katten.
Blijf gezond eten.
En roken.
Brand Me Niet Af
In december roept de PTT extra postkamermedewerkers op voor nachtwerk om de nationale kerstkaartencrisis te bezweren. Ze dreigen te bezwijken onder miljoenen kerstwensen. Dat mogen we als beschaafd land natuurlijk niet laten gebeuren. Een dergelijk maatschappelijk drama laat mij natuurlijk niet koud. Ik meld me onmiddelijk.
Na het werk uitgeput en uitgehongerd in de bus. Terwijl ik gisteravond toch...iets gefrituurd heb. Wat was dat ook alweer... Patat? Kroket? Broodje hagelslag?
Kan me niks herinneren. Wel de frituur aangezet. Vergeten er iets in te doen. Gevolg. Een verkoolde flat. Geroosterde kat.
Ik vervloek mezelf maar ook binnenkomend busvolk. Mevrouw heeft geen strippenkaart. Zoekt naar haar portemonnee. Waar had ik dat ding nou...?! In mijn handtasje zit ie niet. Sta op het punt haar vast te pakken en ondersteboven te houden. Misschien dat er dan wat guldens uit komen rollen. Mijn nette opvoeding weerhoudt me.
Zeg maar dag met je handje, dakloze postkamermedewerker. Katteloze frituurganger. Zit te schuimbekken van woede. Ook goeiemorgen.
Vlieg uit de bus en hol naar de flat. Wat er van over is. Zie het gebouw nog staan. Geen brandweer. Geen brand. Niks. Geen tijd om op de lift te wachten. Negen verdiepingen omhoog klauteren.
Voordeur is nog heel. Gooi de deur van de keuken open. De rook is bijna verstikkend. Ik draai de knop van de frituur uit, zet het raam open en knuffel mijn katten. Oef. Ook weer overleefd. Alleen mijn frituurpan heeft een bijna-doodervaring.
Nou wel zin in een patatje.