De Stilte Tussen Ons
Ik speel op mijn keyboard. Met koptelefoon op, want Monique zit voor de buis en duldt geen herrie.
Ze staat op en zegt dat ze gaat slapen. Een half uur later ga ik naar bed en vind een briefje op mijn kussen. Monique is weggelopen.
Ze voelt zich door mij verwaarloosd. Ik raak in paniek. Ren naar Marjon. Bel de politie.Het ziekenhuis. Haar ouders. Geen succes.
Overdenk mijn tekortkomingen. Voel me vreselijk alleen. Na twee dagen belt ze. Of ze terug mag komen. Natuurlijk. Heb de vaat voor je laten staan.
Probeer haar te laten praten. Maar Monique zegt nooit wat ze voelt. Of wat haar dwars ligt. Ze kropt alles op. Tot ze ontploft.
Ik stel voor dat ze het gelijk zegt als haar iets dwars zit. Dan blijft er theoretisch ook niets hangen en kan er aan het probleem gesleuteld worden.
We proberen het. Niets te verliezen. Hooguit mekaar.
Oma Weet Raad
Op vakantie dus. Ontspanning. Met de tent naar het zuiden van het land. Monique's familie komt langs. Weg ontspanning.
Want oma is grof. Zegt wat ze denkt. En wat ze denkt is niet mis. Monique is afgevallen sinds ze met mij omgaat vindt ze.
Monique vindt het onzin. Ik ook. Nee, afgevallen. En dat ligt aan mij. Ik zorg niet goed voor haar.
Dag oma. Kom gauw nog eens terug. Maar maak er geen haast mee.
Ter Zijner Tijd
Ik sluit een lening van tweeduizend gulden. Eigenlijk Monique's pakkie an. Ik betaal normaal gesproken de huur en zij het eten.
Maar er wordt hier niet normaal gesproken. Monique werkt niet meer. Krijgt dus ook geen lening.
Ze belooft het terug te betalen ter zijner tijd. Als Napoleon weer binnenvalt.
Een Krab Te Veel
Op verjaarsvisite bij de grootouders van Monique. Moet de volgende ochtendvroeg aan het werk. Dus niet te laat naar huis.
Geef aan Monique het daarvoor afgesproken teken. Ik krab aan mijn hoofd. We gaan.
Wordt door oma opgevat als zou ik hun niet mogen. Voel me onbegrepen.
Maar geef haar ergens gelijk.
De Grote Illusie
Monique raakt zwanger.
Ik verheug me erop. Ondanks dat het niet zo lekker loopt.
Maar misschien dat een kind de relatie nieuw leven in kan blazen en we hechter worden.
En nog lang en gelukkig leven.
Ik had een levendige fantasie.
Weglopen als Hobby
Monique loopt weer eens weg.
Toch maar eens aan de ketting leggen die vrouw.
Heeft toch alles weer opgekropt. Heb haar te weinig aandacht gegeven hoor ik van Marjon.
Tegen haar praat ze wel.
Maar ze wil nooit iets. Ja, de buis. Goede Tijden.
Ik ga me een beetje zitten vervelen met de perikelen van Arnie en zijn vriendjes. Geef me een break! No way. Heb genoeg aan mijn eigen ellende.
Laat eerst Napoleon maar binnen vallen.
De Prijs van de Liefde
Feit is dat mijn saldo door de gezamenlijke lasten te dragen met uitsterven wordt bedreigd.
En Monique komt er rond voor uit.
Geen geld geen goede relatie zegt ze.
Ze begint op haar oma te lijken. Grof en recht voor zijn raap. Simpel en gevoelloos.
Oma's trots.
Het Doorgeefluik
In verband met haar zwangerschap probeer ik onze relatie overeind te houden.
Monique niet. Ze vertelt Marjon dat ze nooit met me wil trouwen. Tegen mij zegt ze niets.
Marjon vertelt het mij.
Ik vertel Marjon dat ik dat jammer vind.
Marjon vertelt het Monique.
Monique denkt erover na.
Marjon vertelt mij dat ze erover heeft nagedacht.
Handig zo'n doorgeefluik.
De Dure Plank
Monique lapt alles aan haar laars.
Heb je de videobanden teruggebracht vraag ik. Ze knikt.
Twee weken later kom ik ze verstopt tegen in een klerenkast. Ze hadden daar een eigen plank.
Ik betaal een forse boete. Declareren bij Monique is zinloos. Ze heeft geen geld.
Ik eigenlijk ook niet. En zonder geld geen relatie.
Huishoudelijke Allergie
Monique heeft bijna nooit aan het huishouden deelgenomen. Daar is ze allergisch voor. Krijgt ze puistjes van.
Ik heb er nooit zo'n probleem van gemaakt omdat ik gewend was voor mezelf te zorgen. Wel zwaar als je ernaast ook nog moet werken. Maar de hele dag kroketten uit de muur trekken lijkt me ook niks. Krijg je nog meer puistjes van. Dan maar weer mijn koksmuts op.
Nu Monique zwanger is heeft ze helemaal een excuus om het huishouden aan de butler over te laten. De afwas kijkt me vragend aan. De stofzuiger kent alleen mijn naam. De wasmand groet me als ik thuiskom.
Miss Knorrepot zit chagrijnig op de bank te roken als een schoorsteen. Kind mag meeroken.
Ik zoek ontspanning met Monty van mijn werk. Biljartje leggen in het café. Of dammen met Abdul. Alles liever dan een potje meechagrijnen met Monique. Me neus! Dag schat. Laat de afwas maar staan. En pas op voor puistjes.
Daar Gaan We Weer
Ik leer Natasja kennen. De ex van Marcel, de broer van mevrouw Chagrijn.
We gaan wat drinken in het café. We worden verliefd.
Jawel.
U hoort het goed.
Bij Gebrek Aan Beter
Ik vertel Monique dat ik verliefd ben geworden op Natasja.
Monique wordt kwaad. Zoek het dan maar uit roept ze en loopt weg. Ik maak haar duidelijk dat onze relatie op een dood spoor zit. En ze weet het.
Ze hoeft van mij echter niet het huis uit. Wel het dak op. Ik wil niet dat ze op straat slaapt.
Ze waardeert het gebaar maar maakt er geen gebruik van.
Ze vertrekt. Naar haar ouders.
Bij gebrek aan beter.
De Navelstreng Naar Monique
Vertel Natasja dat ik contact wil houden met Monique i.v.m. haar zwangerschap.
Ze begrijpt het. Maar is er niet echt blij mee.
Monique en Natasja kunnen elkaars bloed wel drinken.
Niet doen.
Krijg je puistjes van.
Probleemloos Overgenomen
Natasja komt snel bij me wonen.
Ook zij heeft trubbels met haar ouders. Die vinden haar onhandelbaar.
Ik kom er snel achter dat ze gelijk hebben.
Geen Liefde Zonder Bonbons
Natasja blijkt weinig spraakzaam, humeurig en lui. Doet ook niets aan het huishouden.
Ze koopt snoep dat ze verstopt omdat ze bang is dat ik er van mee ga snoepen.
Dozen bonbons verstopt tussen de kleren. En die groeien daar echt niet.
Dit wordt niks.
Ik wil meesnoepen.
Kaartje Naar De Waarheid
Natasja beseft dat we niet veel kunnen uitgeven. Daar baalt ze zichtbaar van.
Ik kan er niets aan doen. Erfenisje van Monique.
Natasja komt terug van een, naar eigen zeggen, weekendje vriendin te Zeist. Vreemd, want ik vind twee treinkaartjes in haar jaszak.
Wat ik in haar jaszak te zoeken heb? Euh.. bonbons?!
Uit de kaartjes blijkt Amsterdam en terug. Ze voelt zich betrapt.
Na lang aandringen vertelt ze naar haar ex gegaan te zijn. Visite.Dat is alles. Loos alarm.
Ik kijk voor de zekerheid even tussen de kleren of er geen ex ligt.
De Gratis Lening
Ga naar moeder in Haren. Luxe boerderij met oom Dokkie, halfzussen Esther en Natasja en wat geiten en kippen.
Ma vraagt wat ik kom doen.
Tien jaar niet gezien en ach ja, de meest voor de hand liggende vraag.
Ik zeg het ronduit. Ma houdt niet van omwegen. Heb geld nodig. Aanmaningen thuis liggen die ik niet kan betalen. Kunt u een lening voor me afsluiten? Ik betaal zelf iedere maand de aflossing. Kost u niets. Helemaal gratis.
Oom Dokkie zegt dat hij er over na wil denken. Ik hoor het nog binnenkort. Belt u ons niet wij bellen u.
Hoor er niets meer over.
Ho. Dat was niet de bedoeling.
Koffie Verkeerd
Bij Marjon op de koffie. Of ik haar fotoalbum wil zien. Dat wil ik. Stel me romantische plaatjes voor van een gezin op een picknick. Mooi niet.
Harde sex. De SM-belevenissen van de familie V.
Ik sla snel een bladzijde om. Dat helpt niet. Drie albums vol. Zwepen, petjes, pijnbank, Black & Decker, het hele repertoire. Ook heeft ze een verzamelinggebruikte kunstplassers. Veel pornoblaadjes.
Ik krijg een foto onder mijn neus van Marjon onder de poep. Ik kijk in mijn kopje koffie of daar niets in drijft. Het smaakt ineens wel een stuk minder.
Ik roer er nog wat in. Dat helpt ook niet.
De Arme Rijken
Nog een keer proberen. Op de bonnefooi naar Haren.
Halfzus Esther lijkt niet bijster gelukkig met mijn komst. Groet me niet eens. Ben toch maar een ordinaire geldwolf. Zus Natasja is nieuwsgierig naar me. Hoe het met me gaat. Ach ik heb de wind mee lieg ik. Hoop ooit contact met haar te krijgen. Als het wat beter gaat. Als ik wat positieve energie kan uitstralen.
Opnieuw poging tot financiële overeenkomst.
Meneer heeft echter geen geld. Net aandelen van gekocht probeert hij. Huis in Spanje, villa op Ameland, luxeboerderij en eigen vee. De man die mijn moeder deed kiezen. Of hem of haar kroost. Ze koos voor hem. En nu komt dat stuk nageboorte na zoveel jaren even langs voor pegels. En die zijn er niet.
Wel een gloednieuwe Mercedes in de schuur overigens. Ach, ze doen maar. En succes met je aandelen.
De Schoonzoon van het Jaar
Natasja zwanger. Niet te geloven.
Eigen schuld. En mevrouw een dikke bult. Zorgeloosheid. En nu?
Natasja wil het kind houden. Ik ook. Haar ouders niet. Die vinden Natasja niet in staat om een kind op te voeden.
We houden een pleidooi voor behoud van het kind. Want abortus is voor mij een onbespreekbaar alternatief.
Moord op je kind. Vergeet het maar.
De ouders verzetten zich niet langer. Vinden mij een goeie jongen. Wat een mensenkennis. Ze kopen babykleertjes en een box.
Ik vertel hun niet dat Monique ook zwanger is. Ik wil hun mensenkennis niet bederven.
Haar Buik, Haar Besluit
Plotseling wil Natasja het kind niet meer.
Ze zou haar vrijheid maar gaan missen. Niet meer met haar vriendinnen op vakantie kunnen gaan. Ze wil een abortus.
Verlost worden van dit kleine ongemak. Hindert zeker bij het zwemmen.
Ik verzet me fel maar voel me weerloos. Het is Natasja's buik. Ik wijs haar erop dat onze relatie onvermijdelijk schipbreuk zal lijden.
Tot mijn ontsteltenis hoor ik op een middag dat ze het al weg heeft laten halen. Samen met haar vader. Even een vlekje wegwerken.
Wat mij rest van het kind is een echofoto. Van de zevende week. Een week later is het dood. Vermoord.
Wil niets meer van Natasja weten. Over en uit.
Samen Voor Het Kind
Heb nog steeds contact met Monique. Haar ouders mogen het van haar niet weten.
We gaan af en toe wat drinken in een redelijk ontspannen sfeer. Ik wijs Monique op het feit dat erkenning van het aanstaande kind belangrijk is voor het erfrecht.
Niet dat er veel te erven valt overigens. Wat schulden hier en daar. Maar het blijft tenminste in de familie.
Ik erken het kind en het zal mijn naam dragen. Dat wist Monique niet maar het is al te laat. Wijs Monique tevens op het belang van een goede relatie tussen ons voor het kind. Ze lijkt dit ook belangrijk te vinden.
Alistair en Ik
Lees graag boeken van Alistair Maclean. Spannend, geestig en onverwachtse clous. Ik zou het geschreven kunnen hebben.
Soms te sentimenteel maar het zij hem vergeven.
Rambo Tegen De Rest
Heb worst aan vechtfilms.
Nog erger wordt het als het stikt van de clichés.
En een gigantische worst als geloofwaardigheid ver te zoeken is.
Rambo voldoet aan deze drie voorwaarden. Neemt het op tegen een heel leger. Toe maar. Arm leger.
Hoeft niet bang te zijn dat hem iets ernstigs overkomt, want ze zijn al met het volgende deel bezig.
Zet em op leger.
Papa Tot Sluitingstijd
24-3-'92.
De blije geboorte van Jessica H.
Monique verzint de naam. Ik de achternaam.
Naar het ziekenhuis met een bos bloemen. Feliciteer Monique en knuffel het kind. Haar ouders zijn er ook. Niemand overigens die de vader feliciteert.
Ga 's nachts op de kraamafdeling naar mijn dochter kijken. Ze schreeuwt het hardst van alle baby's. Zo hoort het ook.
Papa voelt zich trots. Ondanks het feit dat we elkaar in de toekomst waarschijnlijk niet vaak mogen zien.
Ik blijf dus nog een half uurtje papa wezen.
Verboden Voor Vaders
Enkele dagen na de geboorte neemt Monique het kind mee naar haar ouders, vijf kilometer bij me vandaan.
Juridisch woont ze echter een stuk verder.
Ik word door Monique's moeder niet binnen gelaten. Ben niet welkom. Wil echter mijn dochter zien. Niks ervan. Gebeurt niet. Niet in ons huis. Wegwezen!
Ik stap naar een advocaat.
Voor een omgangsregeling.
Een Leugen Om Op Te Hopen
Ma heeft geen behoefte aan foto's van haar kleinkind. Vertel me iets nieuws. Het bevestigt alleen wat ik al wist. Voor haar ben ik een voetnoot uit een mislukt hoofdstuk.
Jessica heeft het met haar grootouders niet getroffen.
Wat me het meest bezighoudt is haar verblijf bij Monique's ouders.
Monique heeft me ooit verteld dat haar vader haar als kind heeft aangerand.
Ik hoop nog steeds dat ze dat verzonnen heeft.
Voor Jessica.
Geen Goed Nieuws Vandaag
Wil graag naar de moeder van Joke.
Weet niet wat te zeggen. Heb weinig goed nieuws. Stuurde sinds de dood van Joke wekelijks een kaartje.
Als het goed met me ging zou ik misschien regelmatig langskomen.
Mevrouw S. kon het verlies van Joke moeilijk dragen. Bleef nachten lang op. Is net hersteld van een maagzweer. Heeft positieve energie nodig.
Dus val ik af. Ik ben momenteel meer een stroomstoring.
De Rekening Was Voor Papa
Via rechter omgangsregeling getroffen. Ik word toeziend voogd.
Ook via de rechter, want Monique had liever haar moeder voor deze inhoudelijk niet veelzeggende taak benoemd.
Ze betaalt nog steeds niets terug van de lening. Sterker nog. Ík mag schuiven. Alimentatie.
Rechter vindt dat ik niet kan betalen. Heb saneringen lopen bij de Sociale Dienst. Schuld loopt op. In de duizenden. Kan de huur nauwelijks ophoesten.
Wat een zwartboek.
Ieder ongeluk dat mij niet treft voelt als een verjaardag. En nooit geniet ik es sprak de criticus.
Roken Voor Twee
Jessica blijkt twee weken op Intensive Care gelegen te hebben.
Is mij niets van verteld. Problemen met bijnieren en ademhaling.
Het feit dat Monique tijdens haar zwangerschap bleef roken als een olifant met een nicotineverslaving zal in ieder geval niet aan Jessica's gezondheid hebben bijgedragen.
Het gaat inmiddels beter. Jessica is weer thuis bij haar moeder. Moet wel medicijnen slikken, misschien de rest van haar leven. Ook heeft ze een iets te grote tong, waardoor ze wat moeizaam ademt.
Monique laat de verzorging van Jessica gedeeltelijk over aan haar moeder.
Ach ja. Het zal het aroma van een volle luier zijn.
Macht Heeft Een Naam
Monique heeft nu eindelijk Macht. Macht over haar kind. Macht over mij.
Ik moet op een zaterdag werken voor een koeriersdienst. De eerste dag, dus belangrijk. De rit gaat naar Leeuwarden. Via de pieper hoor ik vervolgens dat ik naar Den Helder moet. Kom hierdoor een half uur te laat om Jessica te zien op het afgesproken tijdstip.
Dat is welgeteld één uur in twee weken. Ik bel Monique en leg het uit. Of ik het kind alsnog kan zien. Helaas. Of ik het kind dan volgende week mag zien. Nog helazer. Netjes weer twee weken wachten.
Ze voelt zich onaantastbaar. Nu ze een kind heeft krijgt ze eindelijk wat respect en aandacht van haar ouders. Die haar zonder kind waarschijnlijk niet meer in huis zouden hebben genomen. Zo minimaal was de verstandhouding. En zo maximaal lijkt hij nu.
Dankzij Jessica. De bron van verzoening en macht.
Theoretische Vader
Ik moet het kind regelmatig zien om er een band mee te kunnen krijgen.
Haar oogjes krijgen een bruine teint.
Apart dat vadergevoel.
Bleef het alleen maar vaker hangen. Voel me een theoretische ouder. Heb zo weinig invloed op haar opvoeding.
Nog nooit een luier verschoond. En laat dat nou mijn grootste hobby zijn.
Omgang met Hindernissen
Nu loopt de omgangsregeling eindelijk eens wat soepel. Ik neem Jessica mee naar huis en we stoeien wat. Of gaan naar de hertjes.
De hertjes mogen elkaar vierentwintig uur per dag zien. Opscheppers.
Een uur is niet lang. Mag de auto van Marjon lenen om haar op te halen. Heb er zelf geen meer. Auto kost geld.
De ex van Marjon, die elk weekend bij haar langskomt mag het niet weten.Vindt het niet goed denkt Marjon. Heeft schijnbaar dus nog een dikke vinger inde poep ehh pap. Snap het niet want we kennen mekaar helemaal niet. Maar dat is blijkbaar geen voorwaarde om iemand niet te mogen.
Kan ook niet langskomen in het weekend. Henk wil geen pottekijkers.
Jessica slikt nog nauwelijks medicijnen. Hoera.
Eind Goed, Bril Beter
De nieuwe bedrijfsleider bij Pearl is een autoritaire kwal. Gekwallificeerd tot en met.
Laat ik nou allergisch zijn voor autoritaire kwallen. Leidt bij mij tot kwalliteitsverlies en kwalmeringstabletten.
Het komt regelmatig tot conflicten. Als ik mij telefonisch ziek meld bij de receptioniste grijpt hij zijn kans. De volgende dag ligt er een ontslagbrief in de bus. Wegens werkverzuim zonder geldige opgaaf van reden.
Ho wacht ff. Ik had me ziekgemeld bij de receptioniste. Die weet echter plots van niets.
Ik schakel een advocaat in en het komt tot een rechtszaak. Die win ik en Pearl moet mij drie maanden salaris betalen.
Wel ben ik mijn baan kwijt. Maar daar ben ik niet rouwig om.
Kwalgelijk bedrijf.
En de brillen bij Hans Anders zitten trouwens veel lekkerder.
Collegialiteit Niet Inbegrepen
Werk een half jaar voor een koeriersdienst. Des nachts met een bestelbus door het ganse land. Geen zeurende baas om me heen. King of the road.
Heb wel een hekel aan bumperklevers. Er zitten er regelmatig een paar voor me.
Collega's kun je ze niet noemen op het werk. Pikken geen nieuwkomers. Na een week een briefje op de voorruit. Vieze hondekop rot op! Lees ik. Snap er niets van. Heb me gewassen vanmorgen. We laden onze auto en smeren hem. Nauwelijks tijd om je te ergeren aan iemand zou je zeggen.
Sommigen kijken wel altijd vies naar me of gooien afval in mijn busje. Geen wonder dat ze alleen werken. Daar wil geen zinnig mens mee samenwerken. Geen collegiaal gevoel. Tuig van de richel.
Ach, wat klaag ik. Lekker alleen op de weg. Muziekje, airco. Wat wil je nog meer. Mij zul je niet horen. En als ik een keer bij een controle in het zakje moet blazen zet ik gewoon mijn bril af. Dat scheelt twee glazen.
Een Rondje A12
Op een nacht bijna een ongeluk op de A12. Het is glad op de linkerbaan. Zie het niet. Ben moe.
Mijn bus begint bij een inhaalmanoeuvre te slingeren en in het rond te draaien. Dat was het dan denk ik. Zeg maar dag met je handje.
Ik kom tussen twee paaltjes tot stilstand. Geen schade. Niets aan de hand. Ben wel klaarwakker.
En ik zat net zo lekker te slapen.
Ridderkerk Uit, Orion In
Pech in Ridderkerk.
Word met een taxi opgehaald en naar Rotterdam gereden. Waar een Ford Orion voor me klaar staat om de rest van mijn route te rijden.
Heb geen haast. Niet in een Orion.
Daar geniet je van.
Kassa in de Zandbak
Vast in het zand in Dordrecht. Zag wel een bord Tijdelijk Gesloten maar klant bevindt zich op de ingeprogrammeerde route. En improviseren is niet mijn sterkste kant.
Politie erbij. Takelwagen. Applaus. Ze vragen of ik volgende week weer kom. Ik krijg het zand mee in een plastic zakje. Als herinnering. Prettige reis verder.
Ben wel drie uur te laat maar dat krijg ik doorbetaald. Kassa§$!
Oom Agent Op Het Matje
Word in Leeuwarden gesneden door notabene je beste vriend. Een politiewagen dus.
Wagen blijft achter me rijden. POTS lees ik in mijn achteruitkijkspiegel.Voor hun pots ik altijd. Vraag me af wat ik fout deed.
Niets. De agent komt zich verontschuldigen voor zijn rijgedrag. Nou vraag ik je!?"#$%!
Ik noteer zijn kenteken en geef hem een officiële mondelinge waarschuwing.
Rare lui die Friezen.
Ho Ho Ho, Miep Miep
Er kleven nadelen aan koerieren in een busje met daarop vetgedrukt naam en telefoonnummer van je bedrijf. Je kunt vervelende verkeersgangers moeilijk je frustraties tonen zonder het risico te lopen dat ze gebruik gaan maken van de getoonde gegevens van je werkgever. En omdat mijn baas verlangt dat ik mij a la Michael Schumacher over de weg voortbeweeg, gezien de onmogelijke limits waarmee ik mijn ritten dien af te ronden, zit ik vaak schuimbekkend achter het stuur in de file. Miep miep.
En zet dan maar eens een kerstmuts op. Jawel, bedrijfsvoorschrift met de feestdagen.
Tja. Niets straalt meer kerstvrede uit dan een woedende koerier met een kerstmuts.
Geen Gospel Zonder Koek
Speel in een modern gospelkoor als drummer. Pamfanos. Bevalt. In het begin.
Krijg iets met een koorlid, Judith. Als ik haar mijn levensgeschiedenis vertel knapt ze af. Te zware kost voor Judith.
Tehuisverleden. Zelfmoordpogingen. Je zou bijna zelf een touw om je nek leggen. Nee hoor, geef Judith maar een vrolijke zorgeloze gup met een steady job. Dan is ze happy.
Zegt overigens dat ze het niet met me zag zitten omdat ik haar koektrommel leeg eet.
Tja. Moet je ook maar niet van die knapperige kokosmakronen erin leggen.
Een Mens Begrijpen Is Ook Zo’n Gedoe
Ben bang dat Judith mijn achtergrond in de gospelgroep gooit. Merk wel dat veel gospelaars me negeren sinds mijn avontuurtje met haar.
Kan ook komen door het benauwde gevoel dat ik krijg in menigten. Hou me dus afzijdig. Stoot ook af natuurlijk.
Doe soms toenaderingspoging. Eén op één contact. Maar praat niet te ver door. Liever koetjes en kalfjes. Die begrijpen me toch niet. Of het klimaat en zo. Regen. Windkracht. Straks leren ze me beter kennen. En dat willen ze écht niet. Als ze zien hoe gecompliceerd ik in elkaar zit. Daar krijgen mensen hoofdpijn van. Daar zijn therapeuten op gepromoveerd. Praat dus niet over mezelf. Onbelangrijk. Niets te melden. Ben niet thuis. Ze mogen me niet omdat ze me niet kennen en ze kennen me niet omdat ze me niet mogen. Een mens trachten te begrijpen is zo moeilijk dat men hem gemakshalve maar veroordeelt. Praten doen ze echt wel maar dan over het feit dat ik zo weinig praat.
En koektrommels leeg eet.
Genoeg Aan Mezelf
Denk na over relaties.
Heb er geen behoefte meer aan.
Voel me prettiger alleen.
I'm a loner. And I love it.
Geen Klik, Wel Ritme
Vind bij Pamfanos slechts muzikale bevrediging.
Om wat kunstmatige eforie op te wekken probeer ik thuis moeizaam enkele alcoholische drankjes uit alvorens in de kerk het drumstel te bestijgen. Moet gedoseerd want geen achterdocht wekken met rode oogjes en losgeslagen drumsolos.
Betrap me op steeds minder animo om de wekelijkse repetities bij te wonen. Voel me niet geaccepteerd. Denk aan stoppen. Heb meer contact met de hi-hat dan met de koorleden.
Met enkelen heb ik een goed contact zoals met Pieter en Patrick, het resterende gedeelte van het combo. Pieter lijkt zowel inner als uiterlijk op Dirk K. Die kan alleen geen bas spelen.
Van Rouwen Word Je Ook Niet Vrolijk
Koster van de kerk waar gerepeteerd wordt gaat dood. Pamfanos reageert koel. Er worden grappen gemaakt. Er werd besloten de koster postuum niet de sfeer te laten verpesten.
Pamfanos komt bijeen om lol te hebben. Geen serieuze onderbrekingen graag. Het is net zo gezellig.
Van andermans ellende wordt je niet vrolijk en het bederft de sfeer.
Darwin En De Vliegende Dinosaurus
Lees een boek van Darwin. De oorsprong der soorten.
Vreemde titel want het boek verklaart niks.
Volgens de evolutietheorie, wat niets anders dan een geloofsvorm is, wordt het leven aangepast aan zijn omgeving.
Kan ik me in vinden. Als het lang genoeg regent krijgen Nederlanders vanzelf kieuwen. Filerijders ontwikkelen een derde been voor de koppeling. Omdat ze in een warmer klimaat leven en dus meer zuurstof nodig hebben zijn negers uitgerust met een grotere neus. Behalve Michael Jackson dan. Mexicanen bezitten straks verende voetzolen opdat ze makkelijker over Trumps muur kunnen springen om Amerika binnen te komen. Chinezen hebben smallere ogen omdat ze anders gezichtsverlies kunnen lijden als ze een bal in hun ogen krijgen tijdens het pingpongen. Allemaal logisch.
Maar de theorie gaat verder. Jawel. Het leven verandert op den duur radicaal.
Zo. Die zit. Als een reptiel maar lang genoeg probeert te vliegen krijgt hij vanzelf vleugels. Helaas voor de Darwinist zijn er nooit tussenvormen van soorten gevonden. Fossielen zijn compleet. Dat wil zeggen, volledig ontwikkeld.
Half poot half vleugel lijkt me trouwens weinig functioneel. Het loopt zo lastig. Geen reden voor de evolutionist om van zijn geloof te vallen. Het alternatief is schepping. Met een prijskaartje.
Geleidelijke evolutie dan maar. Volgens deze stellingname kan een vogelsoort die gewend is over wegen te lopen vanzelf rolschaatsen ontwikkelen. Geef ze alleen even een paar miljoen jaar de tijd. Dat klinkt wat acceptabeler.
Misschien is een Boeing 747 wel een doorgeevolueerde vliegende dinosaurus.
Pfff. Ik sla het boek gauw dicht. Voor ik in een boekensteun verander.
Vanaf Nu Alleen Nog Onherkenbaar
We maken een opname voor de EO. Een special op Radio Twee.
Klinkt goed. De presentatrice complimenteert het combo met regelmaat. En zo hoort het ook. Bij het koor komt ze niet verder dan 'een gezellige club.'
Voel me gevleid door goede reacties. Na afloop zet ik handtekeningen.
Er ontstaat paniek. Mijn pen doet het niet. De EO roept op om vooral rustig te blijven. Ik vraag of de politie de menigte een beetje in bedwang wil houden. De A28 loopt volledig vast.
Ik besluit voortaan alleen nog onherkenbaar over straat te gaan.
Dat blijkt verrassend eenvoudig.
Meer Zit Er Even Niet In
Zondag en woensdag voetballen. Vaste prik.
Donderdag repetitie Pamfanos. Ander onderwerp.
Af en toe Jessica. Je ziet de hertjes denken. Daar heb je ze weer.
Af en toe naar Marjon voor koffie en een praatpaal.
Een uurtje per dag dweilen en soppen bij de PGGM. Joepie.
Verder kom ik niet. Door mijn benauwdheid.
Mijn Fobie Mist Uitstraling
Heb een correspondentie gevoerd met Anita. Had last van fobieën. Durfde niet door tunnels.
Vond mijn problemen niet zo interessant. Mijn fobie kwam niet door de selectie. Mijn benauwdheid haalde de top tien niet.
Schreef me netjes dat ze een andere fobielijder had gevonden voor briefwisselingen.
Ik wil Anita terug. Wie wil mij aan een interessante fobie helpen?
Het Leven Graag Per Brief
Dokter denkt aan hyperventilatie. Maar ook aan allergisch astma.
Ben na de diagnose van aanleg hiervoor blijven roken.
Hoe dan ook, straks durf ik niks meer. Doe ik alles schriftelijk.
Waarom is het leven niet schriftelijk af te leggen?
Kost teveel postzegels zeker.
De Herhaling
Vind het niet prettig om de voetbaluitslagen te horen vóór ik de wedstrijd gezien heb. Je zit niet gespannen voor de buis als je weet dat er niet gescoord wordt.
De grijns op de smoel van Mart Smeets verraadt dat het Ajax vandaag gelukt is. Ik kijk graag naar een vrolijke Mart.
Een opgetogen Koos Postema betekent dat Feyenoord heeft gewonnen. En ik zie hem liever heel verdrietig.
Ga ook weleens 'live' naar een wedstrijd. In levenden lijve. Ben echter zo gewend aan TV voetbal dat als er gescoord wordt ik reeds zit te wachten op een herhaling.
Met commentaar van Kees Jansma.
De Zwartkijker Kijkt Weg
Ben gek op bloopers. Misschien omdat ik er zelf één ben. H
eb nog nooit kijkgeld betaald overigens. Kijk nauwelijks.
Sport, af en toe een docu.
TV uit.
Ben een zwartkijker die niet kijkt.
Geef Ons Heden Geen Deurwaarder
Leef van dag tot dag. Verwacht ieder moment de genadeklap.
Deurwaarders. Faillietverklaring. Huisuitzetting. Ajax die geen kampioen wordt.
Hoop dat het geloof me op de been houdt. Bid nog iedere avond. Voor iedereen heb ik geleerd.
Exclusief deurwaarders.
Gij Zult Niet Incasseren
Het bidden doe ik meer uit gewoonte dan dat ik er bij stil sta.
Ben het me nu wat meer bewust dus probeer er wat meer oprechtheid in te brengen.
Heb wel het gevoel alsof het helpt.
Deurwaarders gaan plots op vakantie.
Als ik nou ook nog eens wat regelmatiger alle Geboden opvolg win ik straks de Lotto. En gaan de deurwaarders emigreren.
Geloof, Muziek En Nicotine
Verdiep me in theologie.
Muziek.
Mijn drie katten.
Blijf gezond eten.
En roken.
Brand Me Niet Af
In december roept de PTT extra postkamermedewerkers op voor nachtwerk om de nationale kerstkaartencrisis te bezweren. Ze dreigen te bezwijken onder miljoenen kerstwensen. Dat mogen we als beschaafd land natuurlijk niet laten gebeuren. Een dergelijk maatschappelijk drama laat mij natuurlijk niet koud. Ik meld me onmiddelijk.
Na het werk uitgeput en uitgehongerd in de bus. Terwijl ik gisteravond toch...iets gefrituurd heb. Wat was dat ook alweer... Patat? Kroket? Broodje hagelslag?
Kan me niks herinneren. Wel de frituur aangezet. Vergeten er iets in te doen. Gevolg. Een verkoolde flat. Geroosterde kat.
Ik vervloek mezelf maar ook binnenkomend busvolk. Mevrouw heeft geen strippenkaart. Zoekt naar haar portemonnee. Waar had ik dat ding nou...?! In mijn handtasje zit ie niet. Sta op het punt haar vast te pakken en ondersteboven te houden. Misschien dat er dan wat guldens uit komen rollen. Mijn nette opvoeding weerhoudt me.
Zeg maar dag met je handje, dakloze postkamermedewerker. Katteloze frituurganger. Zit te schuimbekken van woede. Ook goeiemorgen.
Vlieg uit de bus en hol naar de flat. Wat er van over is. Zie het gebouw nog staan. Geen brandweer. Geen brand. Niks. Geen tijd om op de lift te wachten. Negen verdiepingen omhoog klauteren.
Voordeur is nog heel. Gooi de deur van de keuken open. De rook is bijna verstikkend. Ik draai de knop van de frituur uit, zet het raam open en knuffel mijn katten. Oef. Ook weer overleefd. Alleen mijn frituurpan heeft een bijna-doodervaring.
Nou wel zin in een patatje.